ABD’nin Nükleer Bir İran’a Karşı Bitmeyen Çözüm Arayışları

Arzu Celalifer Ekinci

Yaklaşık üç buçuk yıldır devam etmekte olan İran nükleer krizi, birçok ülkedeki hükümet toplantılarında, sivil toplum kuruluşlarında, üniversitelerde, medya programlarında defalarca gündem konusunu oluşturmuş ve görünüşe göre daha uzun bir süre de bu durum devam edecektir. Bahsi geçen bu toplantılarından birini de Türkiye’deki Alman Marshall Fonu GMF, 29 Ocak 2006 tarihinde Ankara’da gerçekleştirdi. Sınırlı katılımla gerçekleşen bu yuvarlak masa toplantısındaki ana konuşmacılar; ABD’nin önde gelen düşünce kuruluşlarından CSIS çalışanlarıydı. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi (CSIS) adı altındaki bu kuruluşun ‘Uluslararası Güvenlik Programı’ projesinin çalışanları olan Jon B. Wolfsthal ve Alexander T. J. Lennon (kendisi aynı zamanda Washington Quarterly’nin Genel Yayın Yönetmeni) için önemli olan, İran nükleer krizinde Türkiye’nin pozisyonunu tespit etmekti. Bu nedenle İran’a olası bir askeri müdahaleye girişildiğinde, İran’a daha ağır ekonomik yaptırımlar uygulanması için ilave bir ittifak kurma oluşumuna gidildiğinde, İran nükleer silah sahibi olduğunda ve buna benzer birçok senaryoda Türkiye’nin nasıl bir tavır takınacağını öğrenmek istiyorlardı. Tabii ki onlar için Türkiye’nin İran’dan veya daha doğrusu muhtemel bir “nükleer İran”dan ne kadar tehdit algıladığını tespit etmek de oldukça önemliydi. Merak edilen diğer bir husus da İran’ın nükleer silah sahibi olması durumunda Türkiye’nin nasıl bir politika izleyeceğine ilişkindi..................