Arzu Celalifer Ekinci
1979 İran devriminden sonra ilişkileri kopan İran ve ABD son 3 yıldır, nükleer krizin iki önemli tarafı olarak gündeme yön vermektedirler. İran’ın nükleer silah yapma niyetinde olduğunu iddia eden ABD, bu tehdidin ortadan kalkması için İran’ın faaliyetlerini tamamen durdurmasında ısrar etmiş, İran ise karşılığında uranyum zenginleştirme hakkını Nükleer Silahların Yayılmasını Önleme Antlaşması’ndan (NPT) aldığını söyleyerek, bu hakkından hiçbir şekilde vazgeçmeyeceğini ısrarla tekrar etmiştir. Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) bünyesindeyken BM Güvenlik Konseyi’ne taşınan bu dosya ABD’nin askeri müdahale ihtimalinden, ekonomik yaptırımlara kadar birçok senaryoyu beraberinde getirmiş ancak Güvenlik Konseyi’nde ortak bir zemin bulunamaması noktasında, bu sorunun çözümü için ABD’nin doğrudan müzakere masasına oturması gerektiği gerçeği baskın olmaya başlamıştır. Nükleer krizin başladığı ilk günlerde Avrupa Birliği üçlüsünün İran’la müzakere etmesine bile karşı çıkan ve konunun direkt olarak Güvenlik Konseyi’ne taşınmasını isteyen ABD, önce dolaylı olarak müzakerelere taraf olmuş ve son gelinen noktada ise İran’la doğrudan müzakere masasına oturmayı kabul etmiştir..................
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment